Zbudowany po 1858 r., początkowo jednopiętrowy, w l. 1885-1886 przebudowany przez Aleksandra Baildona - dobudowano piętro, na które prowadzą schody z białego marmuru. Fasada we włoskim stylu willowym. W 1930 r. przejęty przez zakon salezjanów, odnowiony, wnętrza zaadaptowano na potrzeby salezjańskiego seminarium, obecnie klasztor salezjanek.