Schron, w którym urządziliśmy izbę muzealną to najbardziej wysunięty na południe obiekt fortyfikacji stałych punktu oporu „Wyry” i jednocześnie odcinka „Mikołów”. „Sowińcem” nazwany został najprawdopodobniej przez miejscową ludność. Zgodnie z jej relacjami obiekt rozpoczęto budować w połowie sierpnia 1939 roku. W dniu 1 września 1939 roku obiekt nie był gotowy do walki. Stał w szalunku, który ściągnięto dopiero w listopadzie 1939 roku. Wyposażony był jednak we wszystkie elementy stalowe takie jak np. drzwi pancerne wejściowe, pancerne drzwiczki wyłazu, czy też drzwi gazoszczelne pomiędzy izbami. Do dnia rozpoczęcia remontu żaden z tych elementów na obiekcie się nie zachował.
Schron uzbrojony był w dwa ckm-y 7,92 mm wz. 30 „Browning” (posiada dwie strzelnice dla tego typu broni) i 7,92 mm rkm wz. 28 „Browning” (posiada jedną strzelnicę obrony wejścia dla rkm-u). W jednej z izb bojowych znajduje się wyjście ewakuacyjne dla załogi pełniące rolę strzelnicy broni ręcznej. Jest także wyposażony w dwie wyrzutnie ładunków oświetlających i zrzutnie granatów. We wnętrzu znajduje się sześć izb, z czego dwie to izby bojowe. Schron był w części socjalnej gazoszczelny i posiadał instalacje filtrowentylacyjną napędzaną ręcznie. W rejonie schronu walczyła kilkuosobowa załoga z 2 kompanii specjalnej ckm-ów (dowódca mjr Stanisław Amon) wchodząca w skład samodzielnego batalionu fortecznego „Mikołów” i to ona jako jednostka wyspecjalizowana najprawdopodobniej miała obsadzić schron po jego ukończeniu.
Godziny otwarcia:
Zwiedzanie w sezonie (od maja do października):
Druga i czwarta niedziela miesiąca w godzinach od 15.00 do zmroku.
Uwaga: Dla zorganizowanych grup istnieje możliwość otwarcia schronu poza wyznaczonymi dniami po uprzednim telefonicznym bądź mailowym uzgodnieniu terminu.
Obiekt położony jest na uboczu miejscowości w pobliżu Pominika Bitwy Wyrskiej.